زمینه مطالعاتی: باتوجه به اهمیت گاومیش در جهت سازگاری با محیط های خشک، مقاومت در برابر بیماری ها، پایین بودن هزینه های نگهداری و استفاده موثر از مواد خشبی کم ارزش در جهت تولید مواد پروتئینی با ارزش، ارتقا ژنتیکی آن حائز اهمیت فراوانی است. هدف: این تحقیق به منظور یافتن فواصل ژنتیکی گاومیش های مناطق مختلف خوزستان و ارتباط ژنتیکی آنها به کمک آرایه چندشکلی تک نوکلئوتیدی اجرا شد. روش کار: در این مطالعه از تعداد 121 راس گاومیش از گله هایی که تحت پوشش سیستم ثبت مشخصات و رکوردگیری شیر در شهرستان های اهواز، دزفول، شادگان، شوش، شوشتر، دشت آزادگان، کرمانشاهی با منشاء خوزستانی و سایر مناطق بودند، نمونه گیری شد. نمونه ها با استفاده از تراشه ژنومی اختصاصی گاومیش با تعداد 90 هزار نشانگرSNP تعیین ژنوتیپ شدند. سپس جایگاه های با حداقل فراوانی آللی کمتر از 01/0، تعادل هاردی واینبرگ کمتر از 6-10 و نرخ خوانش کمتر از 05/0 کنار گذاشته شدند. داده ها بکمک روش-های آماری چند متغییره همچون آنالیز مولفه های اصلی مورد کنکاش قرار گرفتند. نتایج: نتایج آنالیز روابط فیلوژنتیکی نشان داد گاومیش های اهواز بدلیل مرکزیت، متاثر از گاومیش های سایر نقاط استان می باشند، ولی گاومیش های شوشتر و دزفول و دشت آزادگان، نسبت به اهواز اختلاط کمتری دارند. با استفاده از آنالیز مولفه های اصلی نتایج فوق تایید شد. جهت بررسی الگو و ساختار ژنتیکی برای جمعیت های گاومیش استان خوزستان ارزش های FSTبرای هر SNP به روش نااریب تتا محاسبه گردید. بیشترین میانگین ارزش FST بین جمعیت مربوط به گاومیش های شهرستان های دشت آزادگان و شادگان به ترتیب 0159/0 و 0147/0 و کمترین مربوط به شهرستان های اهواز و شوش به ترتیب 0087/0 و 0086/0 بود. آزمون های آماری ژنتیکی جمعیتی و تنوع نژادی نشان داد که در درون جمعیت گاومیش های خوزستانی تنوع ‍ ژنتیکی بالایی وجود دارد. نتیجه گیری نهایی: نتایج گرافیکی آزمون های خوشه بندی و انتساب حاکی از وجود حداقل 3 زیر جمعیت نسبتاً مجزا در گاومیش های خوزستان می باشد. نتایج این تحقیق در مورد تنوع ژنتیکی مشاهده شده در سطح نوکلئوتیدها و فاصله ژنتیکی بین گروه های جمعیتی گاومیش استان، در مطالعات بعدی همچون تشکیل جمعیت پایه گاومیش خوزستان و انتخاب ژنومیکی شایسته توجه هستند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

چکیده به منظور ارزیابی خصوصیات تیپ، به ترتیب از اطلاعات 148 و 336 رأس گاومیش خوزستانی و آذری استفاده گردید. حیوانات برای صفات ارتفاع از جدوگاه، عمق سینه، طول بدن، دور سینه، فاصله ی دو هیپ، فاصله ی دو پین و فاصله هیپ-پین، مورد ارزیابی قرار گرفتند. میانگین و انحراف معیار صفات مذکور برای نژاد خوزستانی به ترتیب 63/6± 25/145، 43/5± 27/78، 39/8± 5/140، 75/13± 87/208، 44/4± 57، 03/3± 29/25 و 97/2± 44 سانتی متر و در نژاد آذری به ترتیب 39/6± 93/138، 61/5± 4/76، 05/10± 22/136، 66/13± 184، 85/4± 96/54، 94/3± 43/26 و 44/3± 8/43 سانتی متر بود. اثر نژاد بر ارتفاع جدوگاه، دور سینه و فاصله بین هیپ ها کاملاً معنی دار (001/0>P) بوده و این مقادیر در گاومیش های خوزستانی بالاتر از نژاد آذری بود. شکم زایش بر تمام صفات مورد بررسی به جز دور سینه اثرکاملاً معنی دار (001/0>P) داشت. در هر دو نژاد مورد مطالعه، کم ترین مقادیر برای تلیسه ها ثبت شد و با بالا رفتن گروه سنی، افزایش داشت. اثر استان به عنوان فاکتوری از شرایط اقلیمی و پرورشی بر روی صفات مورد بررسی به جز صفات دور سینه و فاصله هیپ-پین کاملاً معنی دار (001/0>P) بود. گاومیش های آذری پرورش یافته در استان گیلان کم ترین و گاومیش های خوزستانی پرورش یافته در استان های خوزستان و کرمانشاه بیشترین ابعاد بدنی را داشتند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

زمینه مطالعه: مجتمع اصلی سازگاری نسجی (MHC) شامل گروهی از ژن ها است که نقش مهمی در پاسخ های ایمنی دارند. اگزون 2 از ژن BuLA-DRB3 بخشی از MHC کلاس 2 در گاومیش است که تنوع بسیار بالایی داشته و آلل های آن با مقاومت/حساسیت به بیماریها و همچنین با خصوصیات تولیدی مرتبط هستند.هدف: شناسایی تنوع ژن BuLA-DRB3 در گاومیش های خوزستان و مقایسه آن با سایر جمعیت های گاومیش ایران و جهان.روش کار: نمونه های خون از 136 گاومیش رودخانه ای خوزستانی غیر خویشاوند تهیه گردید. پس از استخراج DNA، اگزون دو از ژن BuLA-DRB3 با روش seminested PCR افزوده سازی شد. سپس قطعات حاصل از افزوده سازی اگزون دو به وسیله آنزیم محدوداثر RsaI برش داده شدند. در ادامه، فراوانی آللی، فراوانی ژنوتیپی، هوموزیگوتی و هتروزیگوتی مورد انتظار و مشاهده شده محاسبه گردید.نتایج: در آنالیز قطعات برشی به ترتیب 13 و 24 الگوی آللی و ژنوتیپی برای آنزیم برشی RsaI شناسایی گردید. 10 مورد از این آلل ها پیش از این گزارش شده بودند. فراوانترین ژنوتیپ (0.1691) oo بوده که به دنبال آن ژنوتیپ های (0.1544) hh، (0.1103) ll، (0.0955) lw، (0.0808) lh، (0.0661) ha و (0.0514) lo قرار داشتند. همچنین چهار آلل با فراوانی بالا به ترتیب آلل های (0.2721) o، (0.2316) h، (0.2316) l و (0.1176) w بودند. این هفت ژنوتیپ و چهار آلل به ترتیب %72.76 و %74.29 فراوانی ژنوتیپی و آللی جمعیت را در بر می گیرند. به علاوه، تخمین هتروزیگوتی/هوموزیگوتی و انحراف از تعادل جمعیت مربوطه حاکی از این مورد است که هوموزیگوتی مشاهده شده بیش از هتروزیگوتی مشاهده شده است و جمعیت از تعادل هاردی واینبرگ انحراف دارد.بحث: نتایج مطالعه حاضر حاکی از تنوع بالای اگزون دو از ژن BuLA-DRB3 در میان جمعیت گاومیش های خوزستان بوده و در عین تفاوت ها در تنوع ژنتیکی MHC گاومیش ها در نقاط مختلف دنیا، جمعیت گاومیش خوزستان با جمعیت گاومیش مصر مشابهت بیشتری دارد.

غده لوزالمعده یکی از غدد بزرگی است که با مجرای گوارشی ارتباط دارد. این غده از یک بخش اگزوکرین و یک بخش آندوکرین تشکیل شده است. در این مطالعه بررسی کالبدشناسی و بافت شناسی غده فوق در گاومیش صورت گرفته است. در این مطالعه 10 نمونه غده پانکراس همراه با بافت های اطراف و دوازدهه تهیه و بررسی های لازم از نظر کالبدشناسی و بافت شناسی انجام گرفت. بررسی های آناتومیکی مشخص کرد که این غده در گاومیش از لوب های راست و چپ طویل و بدنه کوچک تشکیل شده است. لوب راست به سمت دوازدهه نزولی و لوب چپ به سمت معده و در کنار پیلور قرار می گیرد. در حالت کلی غده پانکراس مابین دو بخش نزولی و صعودی دوازدهه و با رنگ صورتی پررنگ قرار می گیرد. طول کلی غده تقریبا برابر 63.2 سانتی متر و حداکثر عرض و ضخامت آن به ترتیب برابر 15.4 سانتیمتر و 1.12 سانتی متر اندازه گیری شد. پانکراس دارای یک مجرای مرکزی جهت ترشحات اگزوکرین می باشد. از نظر بافت شناسی بخش اگزوکرینی از واحدهای ترشحی سروزی تشکیل شده که سلول های مرکز آسینی در اکثر آنها دیده می شود. جزایر لانگرهانس به مقدار فراوان در مقاطع بافتی مشاهده شد که دارای سلول های آلفا در اطراف و سلول های بتا در مرکز می باشند. همچنین در کپسول غده عضله صاف دیده نشد.

مطالعه منحنی های تولید شیر و ترکیبات آن در گاومیش، اطلاعات کلیدی مهمی را در مورد پتانسیل ژنتیکی و نحوه مدیریت متناسب با آن، در اختیار دامدار و اصلاح گر قرار می دهد. هدف از مطالعه حاضر، شناسایی سهم عوامل غیرژنتیکی بر پارامترهای تابع وود برازش شده بر منحنی های درصد و مقدار چربی شیر گاومیش های آذری و خوزستانی بود. داده های مربوط به 15065 و 15225 دوره شیردهی از گاومیش نژاد خوزستانی، به ترتیب برای صفات مقدار و درصد چربی و تعداد 9571 و 9721، دوره شیردهی از گاومیش نژاد آذری به ترتیب، برای دو صفت مذکور مورد استفاده قرار گرفت. در ابتدا، تابع وود، برای منحنی های انفرادی هر حیوان، برازش داده شد. در گام دوم، اثر عوامل محیطی مؤثر بر مؤلفه های منحنی ها مطالعه شد. در مرحله آخر، پس از برآورد مقادیر پارامترهای منحنی ها، همبستگی های فنوتیپی بین آنها، برآورد شد. نتایج مطالعه حاضر، نشان داد که گاومیش خوزستانی در مقایسه با گاومیش آذری، دارای میانگین درصد چربی پایین تری در طول دوره شیردهی (حدود 5/0 درصد در قعر منحنی) است و زودتر از آن به قعر منحنی درصد چربی می رسد. با این حال، به دلیل اینکه گاومیش خوزستانی تولید شیر روزانه بیشتری دارد، تولید چربی بیشتری (حدود 25 درصد تولید چربی در اوج منحنی) نیز دارد. تأثیر اوج تولید بر مقدار تولید چربی کل (همبستگی 85/0-87/0) بیشتر از تأثیر مقدار چربی، در شروع تولید (همبستگی 30/0-41/0) و یا زمان وقوع اوج تولید (همبستگی 11/0-30/0) بود. بین قعر منحنی چربی با درصد چربی در شروع تولید (پارامتر a) و پارامترهای b و c در هر دو نژاد، همبستگی مثبت وجود داشت. می توان چنین استنباط نمود که گاومیش خوزستانی، به جهت تولید شیر روزانه بالاتر در مقایسه با نژاد آذری، دارای استعداد و توان ژنتیکی کمتری برای درصد چربی بوده ولی توان ژنتیکی بیشتری برای مقدار چربی روزانه دارد. نتایج این تحقیق شاید بتواند در بهبود برنامه های تغذیه ای و ژنتیکی گاومیش های ایرانی موثر باشد.

یکی از مسائل عمده در تفسیر هر الکتروکاردیوگرام، توجه به تنوع مشاهده شده در شکل امواج قلبی است که نه تنها در بین اعضای مختلف یک گونه، سنین مختلف یا دو جنس، بلکه در یک دام مشخص نیز در زمان های گوناگون می تواند متفاوت باشد. در تحقیق حاضر فراوانی الگوهای متفاوت مجموعه QRS در گاومیش های رودخانه ای خوزستان تعیین گردیده است. یک صد راس گاومیش به دو گروه جنسی و نیز دو گروه سنی تقسیم شدند. از اشتقاق قاعده ای- راسی جهت ثبت نوار قلب استفاده گردید و داده ها با استفاده از آزمون مربع کای مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. مجموعه QRS به شکل کامل تنها در یک مورد ثبت گردید و در سایر موارد به صورت QS و یا RS جلوه گر گشت که در این بین، بیش ترین فراوانی نسبی و مطلق متعلق به مجموعه QS (73 درصد) بود. اختلاف بین فراوانی اشکال مختلف کمپلکس QRS با و یا بدون حضور هم زمان آن ها در دو جنس از نظر آماری معنی دار نبود. همچنین تنها اختلاف بین فراوانی مجموعه RS در بین دو گروه سنی کم تر و مساوی 2.5 سال و بیش تر از 2.5 سال معنی دار بود. حضور هم زمان این اشکال نشان داد که اختلاف فراوانی مجموعه QS و QS همراه با RS در بین دو گروه سنی معنی دار بود (p<0.05). یافته های بررسی حاضر نشان داد، در صورت استفاده از اشتقاق قاعده ای- راسی، مجموعه QRS بیش تر به شکل QS خواهد بود.

مقدمه و هدف: توسعه سریع فناوری های توالی یابی کل ژنوم و ابزارهای بیوانفورماتیک، نقطه شروعی برای کشف تنوع ژنتیکی گستره در سطح کل ژنوم موجودات را فراهم می کند. گاومیش از جمله حیوانات اهلی مهم در سطح جهانی است که ارزش اقتصادی زیادی برای جوامع انسانی دارد که برای تولید محصولاتی مثل شیر، گوشت، چرم و نیز به‎عنوان نیروی کار از آن‎ها استفاده می‎شود. گاومیش‎های نژاد خوزستانی یکی از مهمترین نژاد گاومیش در ایران هستند که در غرب و جنوب‎غربی ایران پراکنده شده‎اند. بیشترین جمعیت این نژاد در استان خوزستان وجود دارد که با شرایط جغرافیایی این منطقه کاملاً سازگار شده‎اند. در این مطالعه، شناسایی تنوع ژنتیکی در سطح کل ژنوم گاومیش‎های نژاد خوزستانی با استفاده از تکنیک توالی‎یابی انجام گرفت. مواد و روش‎ها: کنترل کیفیت خوانش‎های توالی‎یابی شده با استفاده از پارامترهای مرتبط با کیفیت به‎وسیله‎ی نرم‎افزار FastQC (v0.12.1) انجام شد. ارزیابی خوانش‎های قطعات توالی‎یابی نشان داد که همه‎ی نمونه‎ها از کیفیت بالایی برخوردار بودند. برای هم ردیفی داده‎ها با ژنوم مرجع از بسته نرم‎افزاری BWA-MEMاستفاده شد. در ادامه واریانت‎های ژنومیک با استفاده از نرم‎افزار Freebayes به‎دست آمد. سپس، فیلتراسیون نهایی روی فایل واریانت‎ها انجام گرفت. این فیلتراسیون به‎منظور افزایش کیفیت آنالیز و حذف واریانت‎های با کیفیت پایین انجام گرفت. یافته‎ها: درصد همردیفی برای همه‎ی نمونه‎ها بالاتر از 97/44 درصد و میزان همپوشانی در نمونه‎های توالی‎یابی شده بین 4/3x تا 12/9x بود که نشان دهنده‎ی کیفیت مناسب خوانش‎ها است. همچنین، در این مطالعه تعداد 76.676.529 میلیون واریانت شناسایی شده است که به‎طور نسبتاً مساوی در بین کروموزوم‎های گاومیش‎های خوزستانی توزیع شده بودند. بیشترین و کمترین تعداد واریانت‎ها به‎ترتیب روی کروموزوم شماره 1 و 28 مشاهده شد. در این مطالعه، تعداد جهش‎های جابه‎جایی و معکوس شناسایی شده در سطح ژنوم به‎ترتیب برابر با 298.193.017 و 135.694.466 و نسبت جهش‎های جابه‎جایی به معکوس به‎میزان 2/1989 (Ts/Tv) برآورد شد. نتیجه گیری: وجود تنوع ژنتیکی در جمعیت گاومیش های بومی ایران، پارامترهای باارزشی هستند که با مطالعه آن ها می توان پتانسیل ژنتیکی صفات اقتصادی در این جمعیت ها را به منظور طراحی برنامه های مناسب اصلاح نژادی مورد ارزیابی قرار داد.